പ്രയോജിക
The instrumental -āl

മുത്തശ്ശി സൂചിയാൽ വസ്ത്രം തുന്നി. അമ്മ ചൂലാൽ വീട് വൃത്തിയാക്കി. ഈ വാൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന സാധനത്തിന്റേതാണ്, ജോലി ചെയ്യുന്ന ആളുടേതല്ല. അതിന്റെ പേര് പ്രയോജിക.

മുത്തശ്ശി സൂചിയാൽ വസ്ത്രം തുന്നി, അമ്മ ചൂലാൽ വീട് വൃത്തിയാക്കി — you met this ending in level 3 as the tail of the tool. Its name is പ്രയോജിക, and the one thing it never marks is the person doing the work; that person stays bare, as it has since level 1.

രണ്ടു വാക്കു വേർതിരിക്കുക. ഉപകരണം എന്നത് സാധനം തന്നെ — സൂചി, ചൂല്, പേന. കരണം എന്നത് വാക്യത്തിലെ ജോലി — ക്രിയ നടക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ഏതെന്ന ബന്ധം. ഉപകരണം കരണമാകുമ്പോൾ അതിന് -ആൽ വരുന്നു.

Keep two words apart. ഉപകരണം is the object itself — a needle, a broom, a pen. കരണം is the role that object plays in the sentence, the relation 'the thing by which the action happens'. When an ഉപകരണം takes up the role of കരണം, the language marks it with -ആൽ: പേനയാൽ എഴുതി.

ഭയത്താൽ അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. സന്തോഷത്താൽ അമ്മയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു. ഒരേ വാൽ, രണ്ടു അർഥം: സാധനമാണെങ്കിൽ കരണം, ഭാവമാണെങ്കിൽ ഹേതു. ഏതെന്ന് പദം തന്നെ പറയും.

ഭയത്താൽ അവൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല — out of fear he said nothing. സന്തോഷത്താൽ അമ്മയുടെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു — her eyes filled for joy. One ending, two readings: on a thing it is കരണം, on a feeling or a state it is ഹേതു, and the noun itself tells you which.

കൊണ്ട് വാലല്ല, വേറെ പദമാണ്; അതിനാൽ അതിനു മുൻപിലുള്ള നാമം നിർദ്ദേശികയിൽത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു — സൂചി കൊണ്ട്, കൈ കൊണ്ട്. ഏഴിൽ ഏറ്റവും എഴുത്തുഭാഷയായ വിഭക്തി -ആൽ ആണ്: പത്രത്തിലും പുസ്തകത്തിലും അതു നിറയെ കാണാം, സാധാരണ സംസാരത്തിൽ കുറവ്.

കൊണ്ട് is a separate word, not a tail, so the noun in front of it keeps its bare നിർദ്ദേശിക shape: സൂചി കൊണ്ട്, കൈ കൊണ്ട്. Of the seven endings, -ആൽ is the most bookish. Learn it first for reading — newspapers and formal notices are full of it — and reach for കൊണ്ട് when you speak.