വ്യാകരണ നിയമങ്ങൾ · Grammar Rules
മലയാള വ്യാകരണത്തിലെ 124 നിയമങ്ങൾ — വിഷയക്രമത്തിൽ. 124 rules of Malayalam grammar, organised by topic.
സന്ധിപ്രകരണം
- രണ്ടു പദങ്ങൾ ചേരുമ്പോൾ സന്ധിസ്ഥാനത്തുണ്ടാകുന്ന വർണ്ണവികാരമാണ് സന്ധി; കേരളപാണിനീയം ഇതിനെ ലോപം, ആഗമം, ആദേശം, ദ്വിത്വം എന്നു നാലായി തിരിക്കുന്നു.അത് + ആണ് → അതാണ് (ലോപം); മല + ഇൽ → മലയിൽ (ആഗമം); കൺ + നീർ → കണ്ണീർ (ആദേശം); തീ + പെട്ടി → തീപ്പെട്ടി (ദ്വിത്വം).Sandhi is the sound change at the seam where two words meet. The Kēraḷapāṇinīyam sorts every such change into four kinds: elision, augment, substitution and doubling.
- പദാന്തത്തിലെ സംവൃതോകാരം പിന്നാലെ സ്വരം വന്നാൽ ലോപിക്കുന്നു — ഇതാണ് ലോപസന്ധി.അത് + ആണ് → അതാണ്; എന്ത് + ആണ് → എന്താണ്; ഇത് + എന്ത് → ഇതെന്ത്.The half-u (saṃvṛtōkāram) that ends so many Malayalam words simply drops when a vowel follows.
- ഉകാരാന്തമായ ചില പദങ്ങളുടെ അന്ത്യസ്വരവും സ്വരത്തിനു മുമ്പിൽ ലോപിക്കാറുണ്ട്.ഒരു + ആൾ → ഒരാൾ; ഒരു + ഇടം → ഒരിടം.A full final u can also drop before a vowel: oru + āḷ becomes orāḷ, 'one person'.
- ഇ, ഈ, എ, ഏ, ഐ, അ, ആ എന്നിവയിൽ അവസാനിക്കുന്ന പദത്തിനു ശേഷം സ്വരം വന്നാൽ ഇടയിൽ യകാരം ആഗമമായി വരുന്നു.കുട്ടി + എ → കുട്ടിയെ; മല + ഇൽ → മലയിൽ; അമ്മ + ഉടെ → അമ്മയുടെ.After a front vowel or after a/ā, a y-glide is inserted to keep two vowels apart — āgamasandhi.
- ഉ, ഊ, ഒ, ഓ എന്നിവയിൽ അവസാനിക്കുന്ന പദത്തിനു ശേഷം സ്വരം വന്നാൽ ഇടയിൽ വകാരം ആഗമമായി വരുന്നു.തിരു + അനന്തപുരം → തിരുവനന്തപുരം; പൂ + ഇൽ → പൂവിൽ.After a back rounded vowel the glide is v, not y: tiru + anantapuram gives Tiruvanantapuram.
- സ്വരത്തിൽ അവസാനിക്കാത്ത നപുംസകനാമങ്ങൾ വിഭക്തിപ്രത്യയത്തിനു മുമ്പിൽ -ഇൻ- എന്ന ആഗമം സ്വീകരിക്കുന്നു.വീട് + ഉടെ → വീട്ടിന്റെ; അത് + ഉടെ → അതിന്റെ; പൂവ് + ന് → പൂവിന്.Consonant-final neuter nouns insert an -in- augment before the case endings: atu → atinṟe, 'its'.
- സന്ധിസ്ഥാനത്ത് ഒരു വർണ്ണത്തിനു പകരം മറ്റൊരു വർണ്ണം വരുന്നതാണ് ആദേശസന്ധി.കൺ + നീർ → കണ്ണീർ; മരം + കൾ → മരങ്ങൾ.In ādēśasandhi one sound is replaced by another: kaṇ + nīr gives kaṇṇīr, 'tear'.
- പൂർവപദം ഉത്തരപദത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന സമാസങ്ങളിൽ ഉത്തരപദത്തിന്റെ ആദ്യഖരം (ക, ച, ത, പ) ഇരട്ടിക്കുന്നു — ഇതാണ് ദ്വിത്വസന്ധി.പൂ + ചെടി → പൂച്ചെടി; തീ + പെട്ടി → തീപ്പെട്ടി; പാൽ + കഞ്ഞി → പാൽക്കഞ്ഞി.When the first member qualifies the second, the initial k, c, t or p of the second member doubles.
- വാക്യത്തിൽ അയഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന രണ്ടു പദങ്ങൾക്കിടയിൽ ഈ ഇരട്ടിപ്പ് ഉണ്ടാകുന്നില്ല; സമാസമായി ഒന്നിക്കുമ്പോൾ മാത്രമേ ദ്വിത്വം വരൂ.അവൻ പാൽ കുടിച്ചു (ഇരട്ടിപ്പില്ല) — പാൽക്കഞ്ഞി (സമാസം, ഇരട്ടിപ്പുണ്ട്).Two words merely standing side by side in a sentence do not double; only a real compound does.
- ട്, റ് എന്നിവയിൽ അവസാനിക്കുന്ന ചില നാമങ്ങൾ വിഭക്തിരൂപങ്ങളിൽ അന്ത്യവ്യഞ്ജനം ഇരട്ടിച്ച അംഗം സ്വീകരിക്കുന്നു.വീട് + ഇൽ → വീട്ടിൽ; നാട് + ഇൽ → നാട്ടിൽ; ആറ് + ഇൽ → ആറ്റിൽ.Some ṭ- and ṟ-final nouns build their oblique stem by doubling that consonant: vīṭu → vīṭṭil, 'at home'.
- അം-കാരാന്ത പദം സമാസത്തിൽ പൂർവപദമാകുമ്പോൾ അനുസ്വാരം ലോപിച്ച് ഉത്തരപദത്തിന്റെ ആദ്യഖരം ഇരട്ടിക്കുന്നു.മരം + കൊമ്പ് → മരക്കൊമ്പ്; മരം + ചുവട് → മരച്ചുവട്.An -aṃ word loses its anusvāra as the first half of a compound, and the following stop doubles.
- അം-കാരാന്ത നാമങ്ങൾ വിഭക്തിപ്രത്യയത്തിനു മുമ്പിൽ അനുസ്വാരം കളഞ്ഞ് -ത്ത്- എന്ന അംഗം സ്വീകരിക്കുന്നു.മരം + ഇൽ → മരത്തിൽ; പുസ്തകം + ഉടെ → പുസ്തകത്തിന്റെ.Before case endings an -aṃ noun swaps the anusvāra for a -tt- stem: maraṃ → maratt- → marattil.
- ൺ, ൻ, ർ, ൽ, ൾ എന്നീ ചില്ലക്ഷരങ്ങൾ സ്വരം ചേരാത്ത ശുദ്ധവ്യഞ്ജനങ്ങളാണ്; അവയ്ക്ക് സ്വന്തമായ ലിപിരൂപമുണ്ട്.അവൻ, അവർ, പാൽ, ആൾ, പെൺകുട്ടി.The five chillu letters are bare consonants with no inherent vowel, and each has its own written shape.
- ചില്ലക്ഷരത്തിനു ശേഷം സ്വരാദിയായ പ്രത്യയം വന്നാൽ ചില്ല് അഴിഞ്ഞ് പൂർണ്ണവ്യഞ്ജനമായി മാറുന്നു.അവൻ + എ → അവനെ; ആൾ + ഉടെ → ആളുടെ; പാൽ + ഇൽ → പാലിൽ; അവർ + എ → അവരെ.Before a vowel-initial suffix a chillu unfolds into the full consonant: āḷ + uṭe becomes āḷuṭe.
- വ്യഞ്ജനാദിയായ പ്രത്യയത്തിനു മുമ്പിൽ ചില്ല് ചില്ലായിത്തന്നെ നിൽക്കുന്നു.അവൾ + ക്ക് → അവൾക്ക്; അവർ + ക്ക് → അവർക്ക്; മരങ്ങൾ + ക്ക് → മരങ്ങൾക്ക്.Before a consonant-initial suffix the chillu stays a chillu: avaḷ + kku is avaḷkku, 'to her'.
- ൻ-ചില്ലിൽ അവസാനിക്കുന്ന പദങ്ങളുടെ സംബന്ധികാവിഭക്തി -ന്റെ എന്ന രൂപത്തിലാണ് വരുന്നത്.അവൻ → അവന്റെ; രാമൻ → രാമന്റെ; ഞാൻ → എന്റെ.Words ending in the chillu ൻ take the genitive -nṟe: avaṉ → avanṟe, 'his'.
- ചില്ലക്ഷരം എഴുതേണ്ടിടത്ത് വ്യഞ്ജനവും ചന്ദ്രക്കലയും ചേർത്ത് എഴുതരുത്; അവ പലപ്പോഴും വെവ്വേറെ പദങ്ങളാണ്.അവൻ = he; അവന് = to him. രണ്ടും വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങൾ.Never write a chillu as consonant plus chandrakkala: avaṉ 'he' and avanu 'to him' are two different words.
- പദാന്തവ്യഞ്ജനത്തോടു ചേർന്നു കേൾക്കുന്ന അരയുകാരമാണ് സംവൃതോകാരം; അത് ചന്ദ്രക്കലകൊണ്ട് എഴുതുന്നു.വീട്, നാട്, അത്, ഇത്, ആണ്, ഉണ്ട്.The clipped half-u heard at the end of words like vīṭu is written with the chandrakkala sign.
- സംവൃതോകാരം പ്രത്യയത്തിനു മുമ്പിൽ പൂർണ്ണമായ ഉകാരമായി തുറക്കുന്നു.വീട് + കൾ → വീടുകൾ; നാട് + കൾ → നാടുകൾ.Add a suffix and the half-u opens into a full u: vīṭu + kaḷ gives vīṭukaḷ, 'houses'.
- മലയാള അക്ഷരമാലയിൽ സ്വരങ്ങളും വ്യഞ്ജനങ്ങളുമുണ്ട്; വ്യഞ്ജനങ്ങൾ ക, ച, ട, ത, പ എന്നീ അഞ്ചു വർഗ്ഗങ്ങളും യ, ര, ല, വ എന്നീ മധ്യമങ്ങളും ശ, ഷ, സ, ഹ എന്നിവയും ള, ഴ, റ എന്നീ ദ്രാവിഡാക്ഷരങ്ങളുമാണ്.ക ഖ ഗ ഘ ങ · ച ഛ ജ ഝ ഞ · ട ഠ ഡ ഢ ണ · ത ഥ ദ ധ ന · പ ഫ ബ ഭ മ.The alphabet has five stop-series plus the semivowels, the sibilants and h, and the three Dravidian letters ḷa, ḻa, ṟa.
- ഓരോ വർഗ്ഗത്തിലും ഒന്നാമത്തേത് ഖരം, രണ്ടാമത്തേത് അതിഖരം, മൂന്നാമത്തേത് മൃദു, നാലാമത്തേത് ഘോഷം, അഞ്ചാമത്തേത് അനുനാസികം.ക (ഖരം), ഖ (അതിഖരം), ഗ (മൃദു), ഘ (ഘോഷം), ങ (അനുനാസികം).Within each series the five letters are voiceless, aspirate, voiced, voiced-aspirate and nasal — the standard Malayalam labels.
- ഴ, ള, ല എന്നിവയും റ, ര എന്നിവയും വെവ്വേറെ ശബ്ദങ്ങളാണ്; ഒന്നിനു പകരം മറ്റൊന്ന് എഴുതിയാൽ അർത്ഥംതന്നെ മാറും.കഴിക്കുക (തിന്നുക) — കളിക്കുക (കളി കളിക്കുക); ഴ: മഴ, വഴി, എഴുത്ത്; ള: വെള്ളം, ആൾ.ḻa, ḷa and la are three distinct sounds, as are ṟa and ra: kaḻikkuka is 'to eat' but kaḷikkuka is 'to play'.
- റ്റ, ന്റ എന്നീ കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ മലയാളത്തിനു തനതായവയാണ്; അവ ത, ന എന്നിവയിൽനിന്നു വേറിട്ട ശബ്ദം തരുന്നു.റ്റ: കുറ്റം, മുറ്റം, പറ്റി. ന്റ: എന്റെ, നിന്റെ, അവന്റെ.The conjuncts ṟṟa and nṟa are peculiarly Malayalam and sound nothing like tta or nna.
- ക്ക, ങ്ങ, ച്ച, ഞ്ഞ, ട്ട, ണ്ണ, ത്ത, ന്ന, പ്പ, മ്മ, ല്ല, ള്ള തുടങ്ങിയ ഇരട്ടിച്ച കൂട്ടക്ഷരങ്ങൾ മലയാളപദങ്ങളിൽ വളരെ സാധാരണമാണ്.ചക്ക, മരങ്ങൾ, പച്ച, കഞ്ഞി, കുട്ടി, കണ്ണ്, പത്ത്, ഒന്ന്, അപ്പം, അമ്മ, നല്ല, വെള്ളം.Doubled consonants are everywhere in Malayalam, and the doubling is always pronounced — hold it.
- സംസ്കൃതശബ്ദങ്ങൾ മലയാളം രൂപം മാറ്റാതെ അതേപടി സ്വീകരിക്കുന്നു; തമിഴിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി മലയാളലിപിയിൽ എല്ലാ സംസ്കൃതവർണ്ണങ്ങളുമുണ്ട്.പുസ്തകം, വിദ്യാർത്ഥി, സന്തോഷം, ഭാഷ, ക്ഷേത്രം.Malayalam borrows Sanskrit words unchanged, because its script carries every Sanskrit sound — a major difference from Tamil.
- സംസ്കൃതത്തിൽനിന്നു വന്ന സമാസങ്ങളിൽ സംസ്കൃതസന്ധിനിയമങ്ങൾതന്നെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.വിദ്യാ + ആലയം → വിദ്യാലയം; ഹിമ + ആലയം → ഹിമാലയം; സൂര്യ + ഉദയം → സൂര്യോദയം.Inside a Sanskrit-derived compound, Sanskrit sandhi applies: hima + ālaya gives Himālaya.
നാമപ്രകരണം
- മലയാളത്തിലെ ശബ്ദങ്ങളെ നാമം, ക്രിയ, ഭേദകം, അവ്യയം എന്നു നാലായി തിരിക്കുന്നു; ഇവയിൽ നാമവും ക്രിയയുമാണ് വാക്യത്തിന്റെ മുഖ്യഘടകങ്ങൾ.മരം (നാമം); ഓടുന്നു (ക്രിയ); നല്ല (ഭേദകം); ഉം, ഓ (അവ്യയം).Words are nouns, verbs, qualifiers or particles; the noun and the verb carry the sentence.
- നാമങ്ങളെ അർത്ഥംകൊണ്ട് ദ്രവ്യനാമം, ഗുണനാമം, ക്രിയാനാമം എന്നും വ്യാപ്തികൊണ്ട് സംജ്ഞാനാമം, സാമാന്യനാമം എന്നും തിരിക്കാം.മരം, വെള്ളം (ദ്രവ്യം); നന്മ, വലുപ്പം (ഗുണം); ഓട്ടം, നടത്തം (ക്രിയ); കേരളം (സംജ്ഞ); നാട് (സാമാന്യം).Nouns name substances, qualities or actions, and are either proper or common.
- മലയാളത്തിൽ ലിംഗം പുല്ലിംഗം, സ്ത്രീലിംഗം, നപുംസകലിംഗം എന്നു മൂന്നാണ്; അത് പദരൂപത്തെയല്ല, അർത്ഥത്തെയാണ് പിന്തുടരുന്നത്.അച്ഛൻ (പുല്ലിംഗം); അമ്മ (സ്ത്രീലിംഗം); മരം (നപുംസകലിംഗം).Gender in Malayalam is natural, not formal: it follows the real sex or lifelessness of the thing named.
- ലിംഗഭേദം സർവനാമങ്ങളിലും ചില പ്രത്യയങ്ങളിലും മാത്രമേ കാണൂ; ക്രിയയിൽ ഒരിക്കലും കാണുകയില്ല.അവൻ വന്നു · അവൾ വന്നു · അത് വന്നു — ക്രിയ ഒന്നുതന്നെ.Gender shows up in the pronoun and in a few noun suffixes, never in the verb: avaṉ vannu, avaḷ vannu, atu vannu.
- പുല്ലിംഗത്തിന് -അൻ എന്നും സ്ത്രീലിംഗത്തിന് -ഇ, -അത്തി എന്നും പ്രത്യയങ്ങൾ ചേർത്ത് ജോടിരൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.അധ്യാപകൻ – അധ്യാപിക; നടൻ – നടി; കള്ളൻ – കള്ളി.Many human nouns come in pairs, masculine in -aṉ and feminine in -i or -atti.
- മനുഷ്യേതരമായ എല്ലാ വസ്തുക്കളും ജന്തുക്കളും വ്യാകരണത്തിൽ നപുംസകലിംഗമാണ്; അവയെ അത്, അവ എന്നു നിർദ്ദേശിക്കുന്നു.പശു → അത്; മരങ്ങൾ → അവ; പുസ്തകം → അത്.Animals and things alike count as neuter and are referred to by atu (sg.) and ava (pl.).
- വചനം ഏകവചനം, ബഹുവചനം എന്നു രണ്ട്; ബഹുവചനത്തിന് -കൾ, -മാർ, -അർ എന്നീ പ്രത്യയങ്ങൾ വരുന്നു.കുട്ടി → കുട്ടികൾ; അമ്മ → അമ്മമാർ; അധ്യാപകൻ → അധ്യാപകർ.Number is singular or plural, the plural being marked by -kaḷ, -mār or -ar.
- അം-കാരാന്ത നാമങ്ങളുടെ ബഹുവചനത്തിൽ അനുസ്വാരം -ങ്ങൾ ആയി മാറുന്നു.മരം → മരങ്ങൾ; പുസ്തകം → പുസ്തകങ്ങൾ; ഗ്രാമം → ഗ്രാമങ്ങൾ.An -aṃ noun makes its plural by turning that ending into -ṅṅaḷ: maraṃ → maraṅṅaḷ.
- ബന്ധുനാമങ്ങൾക്കും ചില മനുഷ്യനാമങ്ങൾക്കും ബഹുവചനപ്രത്യയം -മാർ ആണ്.അമ്മ → അമ്മമാർ; അച്ഛൻ → അച്ഛന്മാർ; ചേച്ചി → ചേച്ചിമാർ.Kinship terms and some other human nouns take -mār instead of -kaḷ.
- -അർ എന്ന ബഹുവചനം ബഹുമാനാർത്ഥത്തിൽ ഒരാളെക്കുറിച്ചും പ്രയോഗിക്കാം.അധ്യാപകൻ → അധ്യാപകർ; അദ്ദേഹം വന്നു / അവർ വന്നു (ഒരാൾ, ബഹുമാനം).The -ar plural doubles as an honorific for a single respected person.
- മലയാളത്തിൽ ഏഴു വിഭക്തികളാണുള്ളത്: നിർദ്ദേശിക, പ്രതിഗ്രാഹിക, സംയോജിക, ഉദ്ദേശിക, പ്രയോജിക, സംബന്ധിക, ആധാരിക.മരം, മരത്തെ, മരത്തോട്, മരത്തിന്, മരത്താൽ, മരത്തിന്റെ, മരത്തിൽ.There are seven cases, each with its own ending — learn them in this order, as the Kēraḷapāṇinīyam gives them.
- നിർദ്ദേശികാവിഭക്തിക്ക് പ്രത്യയമില്ല; അത് കർത്താവിനെയും നാമത്തിന്റെ നിഘണ്ടുരൂപത്തെയും കുറിക്കുന്നു.കുട്ടി വന്നു; മരം വീണു.The nominative has no ending at all; it names the subject and is the dictionary form.
- പ്രതിഗ്രാഹികാവിഭക്തിയുടെ പ്രത്യയം -എ; അത് ക്രിയയുടെ കർമ്മത്തെ കുറിക്കുന്നു.കുട്ടി + എ → കുട്ടിയെ; ഞാൻ കുട്ടിയെ കണ്ടു.The accusative -e marks the direct object: ñāṉ kuṭṭiye kaṇṭu, 'I saw the child'.
- ചേതനവസ്തുക്കൾക്ക് -എ പ്രത്യയം നിർബന്ധമാണ്; അചേതനവസ്തുക്കൾക്ക് അത് പലപ്പോഴും ഉപേക്ഷിക്കാം.ഞാൻ കുട്ടിയെ കണ്ടു (നിർബന്ധം); ഞാൻ പുസ്തകം വായിച്ചു (പ്രത്യയമില്ലാതെ).Animate objects must take -e; inanimate ones usually appear bare.
- സംയോജികാവിഭക്തിയുടെ പ്രത്യയം -ഓട്; അത് കൂടെയുള്ളവനെയും സംസാരം ചെന്നെത്തുന്ന ആളെയും കുറിക്കുന്നു.അവനോട് പറഞ്ഞു; കൂട്ടുകാരനോടൊപ്പം പോയി.The sociative -ōṭu means 'with' or 'to (someone spoken to)': avanōṭu paṟaññu, 'said to him'.
- ഉദ്ദേശികാവിഭക്തിയുടെ പ്രത്യയം -ക്ക് അഥവാ -ന്; അത് സ്വീകർത്താവിനെയും ഉദ്ദേശ്യത്തെയും ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തെയും കുറിക്കുന്നു.കുട്ടിക്ക് പുസ്തകം കൊടുത്തു; അവന് കത്ത് എഴുതി; വീട്ടിന് അടുത്ത്.The dative -kku / -nu marks the recipient, the purpose and the goal.
- സ്വരാന്ത നാമങ്ങൾക്കും ൾ, ർ ചില്ലുകൾക്കും ശേഷം -ക്ക് വരും; -ഇൻ- ആഗമം സ്വീകരിച്ച അംഗത്തിനു ശേഷം -ന് വരും.കുട്ടിക്ക്, അമ്മയ്ക്ക്, ആൾക്ക്, അവർക്ക്; മരത്തിന്, വീട്ടിന്, അതിന്, അവന്.Use -kku after a vowel or after the chillus ൾ and ർ; use -nu after the -in- stem.
- പ്രയോജികാവിഭക്തിയുടെ പ്രത്യയം -ആൽ; ഇത് ഇന്ന് കൂടുതലും ഗ്രന്ഥഭാഷയിലും കർമ്മണിപ്രയോഗത്തിലുമാണ് കാണുന്നത്, സംസാരഭാഷയിൽ കരണാർത്ഥത്തിന് കൊണ്ട് ഉപയോഗിക്കുന്നു.രാമനാൽ എഴുതപ്പെട്ടു (ഗ്രന്ഥഭാഷ); പേനകൊണ്ട് എഴുതി (സംസാരഭാഷ).The instrumental -āl survives mainly in formal prose and passives; everyday Malayalam says koṇṭu instead.
- സംബന്ധികാവിഭക്തിയുടെ പ്രത്യയം -ഉടെ അഥവാ -ന്റെ; അത് ഉടമസ്ഥതയെയും ബന്ധത്തെയും കുറിക്കുന്നു.കുട്ടിയുടെ പുസ്തകം; അവന്റെ വീട്; മരത്തിന്റെ കൊമ്പ്.The genitive -uṭe / -nṟe shows possession and relation.
- സ്വരാന്ത നാമങ്ങൾക്കും ൾ, ർ ചില്ലുകൾക്കും ശേഷം -ഉടെ വരും; ൻ-ചില്ലിനും -ഇൻ- ആഗമത്തിനും ശേഷം -ന്റെ വരും.കുട്ടിയുടെ, അമ്മയുടെ, ആളുടെ, അവരുടെ; അവന്റെ, രാമന്റെ, മരത്തിന്റെ, വീട്ടിന്റെ.Choose -uṭe after vowels and the chillus ൾ, ർ; choose -nṟe after ൻ and after the -in- stem.
- ആധാരികാവിഭക്തിയുടെ പ്രത്യയം -ഇൽ; അത് സ്ഥലത്തെയും കാലത്തെയും കുറിക്കുന്നു.വീട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നു; രാവിലെ ആറുമണിക്ക്; ജനുവരിയിൽ.The locative -il covers both place and time: vīṭṭil, 'at home'.
- മലയാളത്തിൽ പ്രത്യേകം ഒരു ആപാദാനവിഭക്തിയില്ല; ആധാരികയോട് നിന്ന് ചേർത്താണ് ‘നിന്നു’ എന്ന അർത്ഥം പറയുന്നത്.വീട്ടിൽ + നിന്ന് → വീട്ടിൽനിന്ന് വന്നു; മരത്തിൽനിന്ന് വീണു.There is no separate ablative: add ninnu to the locative to say 'from'.
- ലക്ഷ്യസ്ഥാനത്തേക്കുള്ള ചലനം കാണിക്കാൻ ആധാരികയോട് -ഏക്ക് ചേർക്കുന്നു.വീട്ടിലേക്ക് പോയി; സ്കൂളിലേക്ക് നടന്നു.Add -ēkku to the locative for motion towards: vīṭṭilēkku, 'to the house'.
- വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങൾ ചേരുന്നത് നാമത്തിന്റെ അംഗത്തോടാണ്; അം-കാരാന്തങ്ങൾക്ക് ആ അംഗം -ത്ത്- ആണ്.മരം → മരത്ത്- → മരത്തെ, മരത്തോട്, മരത്തിന്, മരത്താൽ, മരത്തിന്റെ, മരത്തിൽ.Case endings attach to an oblique stem; for -aṃ nouns that stem is -tt-, and all six oblique cases sit on it.
- ബഹുവചനത്തിലും അംഗം വേറെയാണ്: -കൾ എന്നത് സ്വരാദിപ്രത്യയത്തിനു മുമ്പിൽ -കള്- ആയി അഴിയുന്നു, ഉദ്ദേശികയിൽ മാത്രം ചില്ല് നിലനിൽക്കുന്നു.മരങ്ങൾ → മരങ്ങളെ, മരങ്ങളുടെ, മരങ്ങളിൽ; എന്നാൽ മരങ്ങൾക്ക്.The plural has its own oblique in -kaḷ-, except the dative, which keeps the chillu: maraṅṅaḷkku.
- സംബോധന ഏഴു വിഭക്തികളിൽ എണ്ണപ്പെടുന്നില്ല; വിളിക്കുമ്പോൾ നാമാന്തം -ഏ അഥവാ -ആ ആയി നീളുന്നു.അമ്മ → അമ്മേ!; രാമൻ → രാമാ!; കുട്ടി → കുട്ടീ!; ചേട്ടൻ → ചേട്ടാ!Address forms are not counted among the seven cases; the ending simply lengthens to -ē or -ā.
- പുരുഷസർവനാമങ്ങൾ: ഉത്തമപുരുഷനിൽ ഞാൻ, ഞങ്ങൾ, നമ്മൾ; മധ്യമപുരുഷനിൽ നീ, നിങ്ങൾ, താങ്കൾ; പ്രഥമപുരുഷനിൽ അവൻ, അവൾ, അത്, അവർ.ഞാൻ · നീ · അവൻ · അവൾ · അത് · ഞങ്ങൾ · നിങ്ങൾ · അവർ.These are the personal pronouns — and since the verb never agrees, they do all the work of showing person.
- ഉത്തമപുരുഷബഹുവചനത്തിൽ കേൾക്കുന്നയാളെ ഉൾപ്പെടുത്തുന്ന നമ്മൾ (നാം) എന്നും ഉൾപ്പെടുത്താത്ത ഞങ്ങൾ എന്നും രണ്ടു രൂപങ്ങളുണ്ട്.നമ്മൾ പോകാം (നീയും ഞാനും); ഞങ്ങൾ പോയി (നീ ഒഴികെ).Malayalam distinguishes inclusive nammaḷ 'we including you' from exclusive ñaṅṅaḷ 'we but not you'.
- സർവനാമങ്ങൾ വിഭക്തിയിൽ പ്രത്യേകം അംഗങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു.ഞാൻ → എന്നെ, എനിക്ക്, എന്റെ; നീ → നിന്നെ, നിനക്ക്, നിന്റെ; അവൻ → അവനെ, അവന്, അവന്റെ; അവൾ → അവളെ, അവൾക്ക്, അവളുടെ.Pronouns decline on special stems: ñāṉ → enne, enikku, enṟe.
- അ-, ഇ- എന്നീ ചൂണ്ടലക്ഷരങ്ങൾ ദൂരവും സമീപവും കാണിക്കുന്നു; എ- എന്നത് ചോദ്യരൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു.അവൻ – ഇവൻ; അത് – ഇത്; അവിടെ – ഇവിടെ; ആര്, എന്ത്, ഏത്, എവിടെ, എപ്പോൾ.The deictic bases a- (yonder) and i- (here) pair with e-, which forms the question words.
- ബഹുമാനം കാണിക്കാൻ അദ്ദേഹം, അവർ, താങ്കൾ, അങ്ങ് എന്നീ രൂപങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു; മുതിർന്നവരോട് നീ എന്നു വിളിക്കുന്നത് മര്യാദയല്ല.അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു; താങ്കൾ എവിടെ പോകുന്നു?Respect is shown by addēhaṃ, avar, tāṅkaḷ and aṅṅu; never say nī to an elder.
- സംഖ്യാനാമങ്ങൾ നാമത്തിനു മുമ്പിൽ വിശേഷണമായി നിൽക്കുമ്പോൾ ഒന്ന് എന്നത് ഒരു ആയി മാറുന്നു; മറ്റുള്ളവയ്ക്ക് മാറ്റമില്ല.ഒന്ന് → ഒരു വീട്; രണ്ട് പുസ്തകം; മൂന്ന് ദിവസം.Before a noun, oṉṉu 'one' becomes oru; the other numerals stay as they are.
ക്രിയാപ്രകരണം
- മലയാളക്രിയ പുരുഷം, വചനം, ലിംഗം എന്നിവയ്ക്കനുസരിച്ച് ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല; കർത്താവ് ആരായാലും ക്രിയാരൂപം ഒന്നുതന്നെ.ഞാൻ പോയി · നീ പോയി · അവൻ പോയി · അവൾ പോയി · അത് പോയി · അവർ പോയി.This is the single most important rule on this site: the Malayalam verb has no personal endings at all. One form serves every subject.
- പുരുഷപ്രത്യയങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെട്ടതാണ് മലയാളത്തെ തമിഴ്, കന്നഡ, തെലുങ്ക് ഭാഷകളിൽനിന്നു വേർതിരിക്കുന്ന പ്രധാന മാറ്റം; കേരളപാണിനീയം ഇതിനെ പുരുഷഭേദനിരാസം എന്നു വിളിക്കുന്നു.തമിഴിൽ ceytēṉ, ceytāṉ, ceytārkaḷ എന്നു പുരുഷഭേദമുണ്ട്; മലയാളത്തിൽ എല്ലാറ്റിനും ചെയ്തു.The loss of person marking is what most sharply separates Malayalam from its sister languages; the Kēraḷapāṇinīyam names this change puruṣabhēdanirāsam.
- ക്രിയയിൽ പുരുഷം കാണിക്കാത്തതുകൊണ്ട് കർത്താവിനെ വാക്യത്തിൽ പറയേണ്ടിവരുന്നു; സന്ദർഭത്തിൽനിന്നു വ്യക്തമാകുമ്പോൾ മാത്രമേ അതു വിടാൻ പറ്റൂ.പോയി — ആര് പോയി എന്നു ക്രിയ പറയുന്നില്ല; അതിനാൽ ഞാൻ പോയി എന്നു പറയുന്നു.Because the verb gives no clue about who acted, Malayalam normally keeps the subject pronoun in place.
- ധാതുവിനോട് -ഉക ചേർത്താണ് ക്രിയയുടെ നിഘണ്ടുരൂപം ഉണ്ടാക്കുന്നത്.ചെയ്യുക, പോകുക, കാണുക, കഴിക്കുക, പഠിക്കുക, എഴുതുക, പറയുക.The citation form of every verb is root plus -uka: ceyyuka 'to do', pōkuka 'to go'.
- ക്രിയകൾ കാരിതം, അകാരിതം എന്നു രണ്ടു വർഗ്ഗമാണ്; അംഗത്തിൽ -ക്ക- ചേർക്കുന്നവ കാരിതവും ചേർക്കാത്തവ അകാരിതവും.കാരിതം: പഠിക്കുക, കഴിക്കുക, ഇരിക്കുക. അകാരിതം: പോകുക, ചെയ്യുക, കാണുക, എഴുതുക.Verbs split into kāritam (stem carries -kk-) and akāritam (it does not); the class decides how the tenses look.
- വർത്തമാനകാലത്തിന്റെ പ്രത്യയം -ഉന്നു ആണ്.ചെയ്യുന്നു, പോകുന്നു, കാണുന്നു, കഴിക്കുന്നു, പഠിക്കുന്നു, വരുന്നു.The present tense is formed with -unnu — and again, one form for all persons.
- ഭൂതകാലം ധാതുഭേദമനുസരിച്ച് -ഇ, -തു, -ച്ചു, -ന്നു, -ഞ്ഞു, -ണ്ടു എന്നിങ്ങനെ പല രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു.എഴുതി, ഓടി (-ഇ); ചെയ്തു (-തു); കഴിച്ചു (-ച്ചു); വന്നു, ഇരുന്നു (-ന്നു); പറഞ്ഞു (-ഞ്ഞു); കണ്ടു (-ണ്ടു).The past takes one of several markers depending on the root — learn each verb's past with the verb.
- കാരിതക്രിയകളുടെ ഭൂതകാലത്തിൽ -ക്ക- എന്ന അംഗം -ച്ച- ആയി മാറുന്നു.പഠിക്കുക → പഠിച്ചു; കഴിക്കുക → കഴിച്ചു; കുടിക്കുക → കുടിച്ചു.In kāritam verbs the -kk- of the stem turns into -cc- in the past: paṭhikkuka → paṭhiccu.
- ചില ക്രിയകളുടെ ഭൂതകാലരൂപം ക്രമമല്ല; അവ വഴക്കത്താൽ പഠിക്കേണ്ടതാണ്.പോകുക → പോയി; വരുക → വന്നു; തരുക → തന്നു; കാണുക → കണ്ടു; ആകുക → ആയി.A handful of very common verbs have irregular pasts: pōkuka → pōyi, varuka → vannu.
- ഭാവികാലത്തിന്റെ പ്രത്യയം -ഉം ആണ്.പോകും, ചെയ്യും, കാണും, കഴിക്കും, പഠിക്കും, വരും.The future is the simplest tense of all: just add -um.
- -ഉം എന്ന ഭാവിരൂപം ശീലത്തെയും പൊതുസത്യത്തെയും കുറിക്കാനും ഉപയോഗിക്കുന്നു.സൂര്യൻ കിഴക്ക് ഉദിക്കും; അവൻ ദിവസവും നടക്കും.The same -um form states habits and general truths, not only the future.
- നിഷേധത്തിന് ഇല്ല എന്നത് ക്രിയയോട് ചേരുന്നു; മൂന്നു കാലത്തിനും വെവ്വേറെ രൂപങ്ങളുണ്ട്.പോകുന്നില്ല (വർത്തമാനം); പോയില്ല (ഭൂതം); പോകില്ല (ഭാവി).Illa attaches to the verb itself and gives one negative per tense: pōkunnilla, pōyilla, pōkilla.
- നാമം വിധേയമായി വരുന്ന വാക്യങ്ങളെ നിഷേധിക്കുന്നത് അല്ല ആണ്, ഇല്ല അല്ല.ഇത് എന്റെ പുസ്തകമല്ല; അവൾ അധ്യാപികയല്ല.Use alla, not illa, to negate a sentence whose predicate is a noun: 'this is not my book'.
- ഉണ്ട് എന്നത് സത്തയെയും ഉടമസ്ഥതയെയും കുറിക്കുന്നു; അതിന്റെ നിഷേധം ഇല്ല ആണ്.വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ല; എനിക്ക് ഒരു സഹോദരൻ ഉണ്ട്.Uṇṭu says something exists or is owned; its negative is illa.
- വിലക്ക് പറയാൻ ധാതുവിനോട് -അരുത് ചേർക്കുന്നു.അവിടെ പോകരുത്; ഇത് ചെയ്യരുത്; വേഗം ഓടരുത്.Add -arutu to forbid: pōkarutu, 'do not go'.
- ആവശ്യമില്ല എന്ന അർത്ഥത്തിന് വേണ്ട ഉപയോഗിക്കുന്നു; ഇത് വിലക്കല്ല.എനിക്ക് ചായ വേണ്ട; നീ പോകേണ്ട.Vēṇṭa says 'not wanted, no need' — softer than arutu, which actually forbids.
- ആജ്ഞാരൂപത്തിനും വചനഭേദമില്ല; ധാതു തനിച്ചും, -ഊ ചേർത്തും, -ഉക ചേർത്തും ആജ്ഞ പറയാം.പോ · പോകൂ · പോകുക; വാ · വരൂ · വരിക. നീ പോകൂ = നിങ്ങൾ പോകൂ.Even the imperative has no number: the blunt root, the polite -ū form and the formal -uka form each cover one hearer or many.
- വേണം എന്ന അർത്ഥത്തിൽ ധാതുവിനോട് -ണം ചേർക്കുന്നു.പോകണം; പഠിക്കണം; ഇത് ചെയ്യണം.The suffix -ṇaṃ expresses obligation: pōkaṇaṃ, 'must go'.
- അനുവാദവും സാധ്യതയും നിർദ്ദേശവും കാണിക്കാൻ ധാതുവിനോട് -ആം ചേർക്കുന്നു.പോകാം; ചെയ്യാം; നമുക്ക് പോകാം.The suffix -āṃ covers 'may', 'can' and 'let us': namukku pōkāṃ, 'let's go'.
- മറ്റൊരാൾ ചെയ്യട്ടെ എന്ന അനുവാദത്തിന് -ട്ടെ ചേർക്കുന്നു.അവൻ പോകട്ടെ; അവർ പറയട്ടെ.Add -ṭṭe to let someone else act: avaṉ pōkaṭṭe, 'let him go'.
- ഉദ്ദേശ്യം കാണിക്കുന്ന ക്രിയാരൂപം -ആൻ ആണ്; ഇത് മറ്റൊരു ക്രിയയോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു.പഠിക്കാൻ പോകുന്നു; നിന്നെ കാണാൻ വന്നു.The infinitive in -āṉ expresses purpose and depends on another verb.
- കഴിവിനെ കുറിക്കാൻ -ആൻ രൂപത്തോട് കഴിയും അഥവാ പറ്റും ചേർക്കുന്നു; കർത്താവ് ഉദ്ദേശികാവിഭക്തിയിലാണ് നിൽക്കുക.എനിക്ക് വരാൻ കഴിയും; അവന് നീന്താൻ പറ്റും.Ability is kaḻiyuṃ or paṟṟuṃ after the infinitive, with the subject in the dative: enikku varāṉ kaḻiyuṃ.
- അറിവിനെ കുറിക്കാൻ അറിയാം ഉപയോഗിക്കുന്നു; ഇവിടെയും കർത്താവ് ഉദ്ദേശികയിലാണ്.എനിക്ക് മലയാളം അറിയാം; അവൾക്ക് നീന്താൻ അറിയാം.Knowledge is expressed with aṟiyāṃ and a dative subject: enikku malayāḷaṃ aṟiyāṃ.
- അനുഭവം, ആവശ്യം, ഇഷ്ടം എന്നിവ പറയുമ്പോൾ കർത്താവ് ഉദ്ദേശികാവിഭക്തിയിൽ നിൽക്കുന്നു — ഇത് മലയാളത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയാണ്.എനിക്ക് വിശക്കുന്നു; എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ട്; അവൾക്ക് പനിയുണ്ട്; എനിക്ക് ഈ പുസ്തകം ഇഷ്ടമാണ്.Feelings, needs and likes take a dative subject, not a nominative one: enikku viśakkunnu, 'I am hungry'.
- നാമത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ ക്രിയ പേരെച്ചരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു; ഇത് കാലം കാണിക്കുകയും ചെയ്യും.ചെയ്ത (ഭൂതം), ചെയ്യുന്ന (വർത്തമാനം), ചെയ്യും (ഭാവി); പോയ ആഴ്ച; വരുന്ന ബസ്.Before a noun the verb becomes a relative participle (pēreccaṃ) that still shows tense: pōya āḻca 'last week', varunna bas 'the bus that is coming'.
- മലയാളത്തിൽ സംബന്ധസർവനാമമില്ല; പേരെച്ചം നാമത്തിനു മുമ്പിൽ വെച്ചാണ് വിശേഷണവാക്യം ഉണ്ടാക്കുന്നത്.ഞാൻ വായിച്ച പുസ്തകം = the book that I read; അവൻ പറഞ്ഞ കാര്യം.There is no word for 'which' or 'who': the whole relative clause goes in front of the noun as a participle.
- മറ്റൊരു ക്രിയയോടു ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ ക്രിയ വിനയെച്ചരൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു; ഒരു വാക്യത്തിൽ എത്ര വേണമെങ്കിലും വിനയെച്ചം വരാം.വന്ന്, ചെയ്ത്, കണ്ട്, കഴിച്ച്; അവൻ വന്ന് പറഞ്ഞു.Before another verb, a verb takes the converb form (vinayeccaṃ), which chains actions in one sentence.
- ക്രമമായി നടക്കുന്ന പ്രവൃത്തികളെ ബന്ധിപ്പിക്കാൻ വിനയെച്ചത്തോട് -ഇട്ട് ചേർക്കുന്നു.കഴിച്ചിട്ട് പോയി; പഠിച്ചിട്ട് ഉറങ്ങി.Adding -iṭṭu makes the sequence explicit: kaḻicciṭṭu pōyi, 'having eaten, he left'.
- നിബന്ധന കാണിക്കാൻ ധാതുവിനോട് -ആൽ ചേർക്കുന്നു; എങ്കിൽ എന്ന അവ്യയവും ഇതേ അർത്ഥത്തിൽ വരും.വന്നാൽ കാണാം; പഠിച്ചാൽ ജയിക്കും; അവൻ വന്നെങ്കിൽ.The conditional is -āl: vannāl kāṇāṃ, 'if you come, we can meet'.
- വിട്ടുവീഴ്ച കാണിക്കാൻ നിബന്ധനാരൂപത്തോട് -ഉം ചേർക്കുന്നു.വന്നാലും കാണില്ല; പഠിച്ചാലും മറന്നുപോയി.Add -um to the conditional and it becomes concessive: vannāluṃ, 'even if he comes'.
- കാലബന്ധം കാണിക്കാൻ ഭാവിരൂപത്തോട് -പ്പോൾ ചേർക്കുന്നു; മുമ്പ്, ശേഷം എന്നിവയും ഇതേ ജോലി ചെയ്യും.വരുമ്പോൾ പറയാം; പോകുമ്പോൾ കണ്ടു; ഊണിനു ശേഷം.-mpōḷ means 'when': varumpōḷ, 'when he comes'.
- വിനയെച്ചത്തോട് ഇരിക്കുന്നു, ഇരുന്നു, കൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നീ സഹായക്രിയകൾ ചേർത്ത് പ്രവൃത്തിയുടെ അവസ്ഥ കാണിക്കുന്നു.ചെയ്തിരിക്കുന്നു (പൂർണ്ണം); ചെയ്തിരുന്നു (പൂർവപൂർണ്ണം); ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു (തുടർച്ച).Auxiliaries on the converb give aspect: perfect, pluperfect and progressive.
- മറ്റൊരാളെക്കൊണ്ട് ചെയ്യിക്കുന്ന അർത്ഥത്തിൽ ധാതുവിനോട് -ഇക്കുക ചേർത്ത് പ്രയോജകക്രിയ ഉണ്ടാക്കുന്നു.പഠിക്കുക → പഠിപ്പിക്കുക; കാണുക → കാണിക്കുക; അറിയുക → അറിയിക്കുക; ചെയ്യുക → ചെയ്യിക്കുക.The causative adds -ikkuka: paṭhikkuka 'to learn' becomes paṭhippikkuka 'to teach'.
- ക്രിയയിൽനിന്ന് -അൽ, -അം, -വ്, -ക്ക് തുടങ്ങിയ പ്രത്യയങ്ങൾ ചേർത്ത് ക്രിയാനാമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നു; -ഉക രൂപംതന്നെ നാമമായും നിൽക്കും.ചെയ്യൽ, ഓട്ടം, നടത്തം, വരവ്, പോക്ക്; പുകവലിക്കുക ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനികരമാണ്.Verbal nouns come from -al, -aṃ, -vu and -kku, and the plain -uka form can itself act as a noun.
സമാസ-തദ്ധിതപ്രകരണം
- രണ്ടോ അതിലധികമോ പദങ്ങൾ ഇടയിലെ വിഭക്തിയോ അവ്യയമോ മറഞ്ഞ് ഒറ്റപ്പദമായി നിൽക്കുന്നതാണ് സമാസം; സന്ധിസ്ഥാനത്ത് സാധാരണ ദ്വിത്വം വരും.പാൽ + കഞ്ഞി → പാൽക്കഞ്ഞി; മരം + കൊമ്പ് → മരക്കൊമ്പ്.A compound (samāsam) fuses two words and hides the case or particle that would join them; the seam usually doubles.
- ദ്രാവിഡസമാസത്തിൽ വിശേഷണമായ പൂർവപദം മുന്നിലും വിശേഷ്യമായ ഉത്തരപദം പിന്നിലും നിൽക്കുന്നു; അർത്ഥത്തിന്റെ കേന്ദ്രം എപ്പോഴും ഉത്തരപദമാണ്.വീട്ടുജോലി (വീട്ടിലെ ജോലി); നാട്ടുകാർ (നാട്ടിലെ ആളുകൾ); കൈത്തറി.In a native compound the modifier comes first and the head last — the meaning always hangs on the second word.
- സംസ്കൃതത്തിൽനിന്നു വന്ന സമാസങ്ങൾക്ക് തത്പുരുഷൻ, കർമ്മധാരയൻ, ദ്വന്ദ്വൻ, ബഹുവ്രീഹി, ദ്വിഗു, അവ്യയീഭാവൻ എന്നീ ആറു വിഭാഗങ്ങൾ മലയാളവും സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.ഗ്രന്ഥശാല, പുതുവർഷം, അച്ഛനമ്മമാർ, പത്മനാഭൻ, ത്രിലോകം, പ്രതിദിനം.For Sanskrit-derived compounds Malayalam takes over the familiar six-fold classification.
- പൂർവപദത്തിന്റെ വിഭക്തി മറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന സമാസമാണ് തത്പുരുഷൻ.ഗ്രന്ഥശാല = ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ ശാല; വീട്ടുജോലി = വീട്ടിലെ ജോലി; പാൽക്കഞ്ഞി = പാലുകൊണ്ടുള്ള കഞ്ഞി.A tatpuruṣa hides a case relation: granthaśāla is 'a hall of books', a library.
- വിശേഷണവും വിശേഷ്യവും ചേരുന്ന സമാസമാണ് കർമ്മധാരയൻ.കരിങ്കല്ല് = കറുത്ത കല്ല്; പുതുവർഷം = പുതിയ വർഷം; മഹാരാജാവ്.A karmadhāraya joins an adjective to its noun: kariṅkallu, 'black stone', granite.
- രണ്ടു പദങ്ങളും തുല്യപ്രാധാന്യത്തോടെ ചേർന്ന്, ഇടയിലെ ഉം എന്ന അവ്യയം മറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന സമാസമാണ് ദ്വന്ദ്വൻ.അച്ഛനമ്മമാർ = അച്ഛനും അമ്മയും; രാപ്പകൽ = രാവും പകലും; കൈകാലുകൾ.A dvandva means 'X and Y' with the 'and' left out: acchanammamār, 'father and mother'.
- സമാസത്തിലെ രണ്ടു പദവും വിട്ട് പുറത്തുള്ള മറ്റൊരു വസ്തുവിനെ കുറിക്കുന്ന സമാസമാണ് ബഹുവ്രീഹി.പത്മനാഭൻ = നാഭിയിൽ പത്മമുള്ളവൻ (വിഷ്ണു); ചന്ദ്രശേഖരൻ = ചന്ദ്രൻ ശിരസ്സിലുള്ളവൻ (ശിവൻ).A bahuvrīhi points outside itself: padmanābhaṉ is 'the one with a lotus at his navel', Viṣṇu.
- സംഖ്യ പൂർവപദമായി വരുന്ന സമാസം ദ്വിഗു; അവ്യയം പൂർവപദമായി വന്ന് മുഴുവൻ സമാസവും അവ്യയമായി നിൽക്കുന്നത് അവ്യയീഭാവൻ.ദ്വിഗു: ത്രിലോകം, നവരാത്രി, പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ. അവ്യയീഭാവൻ: പ്രതിദിനം, യഥാശക്തി.A dvigu begins with a numeral (trilōkaṃ, 'the three worlds'); an avyayībhāva begins with a particle and behaves as an adverb.
- നാമത്തോട് പ്രത്യയം ചേർത്ത് പുതിയ നാമമോ ഭേദകമോ ഉണ്ടാക്കുന്നതാണ് തദ്ധിതം.മലയാളം → മലയാളി; നല്ല → നന്മ; ഭംഗി → ഭംഗിയുള്ള.Taddhita suffixes turn one noun into another noun or into a qualifier.
- ദേശത്തെയോ ഗുണത്തെയോ ആശ്രയിച്ച് ആളെക്കുറിക്കാൻ -ഇ, -അൻ, -ഈയൻ എന്നീ തദ്ധിതപ്രത്യയങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു.മലയാളം → മലയാളി; തമിഴ് → തമിഴൻ; കേരളം → കേരളീയൻ.Suffixes -i, -aṉ and -īyaṉ make a person-word from a place or quality: malayāḷaṃ → malayāḷi.
- ഗുണനാമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ -മ, -പ്പ്, -പ്പം, -അം എന്നീ പ്രത്യയങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.നല്ല → നന്മ; തീയ → തിന്മ; വലിയ → വലുപ്പം; ചെറിയ → ചെറുപ്പം; വെളുത്ത → വെളുപ്പ്.Abstract nouns come from qualities: nalla 'good' gives nanma 'goodness'.
- നാമത്തോട് -ഉള്ള ചേർത്ത് ഉടമസ്ഥതാവിശേഷണവും -ഇല്ലാത്ത ചേർത്ത് അതിന്റെ നിഷേധവും ഉണ്ടാക്കുന്നു.ഭംഗി → ഭംഗിയുള്ള പൂവ്; പണം → പണമുള്ള ആൾ, പണമില്ലാത്ത ആൾ.Add -uḷḷa for 'having' and -illātta for 'lacking': paṇamuḷḷa 'wealthy', paṇamillātta 'penniless'.
- നാമത്തോട് -ആയി ചേർത്ത് ക്രിയാവിശേഷണവും -ആയ ചേർത്ത് നാമവിശേഷണവും ഉണ്ടാക്കുന്നു.നന്ന് → നന്നായി പഠിച്ചു; സന്തോഷം → സന്തോഷമായി; ശരി → ശരിയായ ഉത്തരം.-āyi makes adverbs and -āya makes adjectives: nannāyi paṭhiccu, 'studied well'.
- ധാതുവിൽനിന്ന് പ്രത്യയം ചേർത്തുണ്ടാക്കുന്ന നാമങ്ങളെ കൃത്ത് എന്നു പറയുന്നു.കാണുക → കാഴ്ച; കേൾക്കുക → കേൾവി; അറിയുക → അറിവ്; വരുക → വരവ്; പോകുക → പോക്ക്.Kṛt suffixes build nouns from verb roots: kāṇuka 'to see' gives kāḻca 'sight'.
- നാമത്തെ വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന ഭേദകം എപ്പോഴും നാമത്തിനു മുമ്പിൽ നിൽക്കുന്നു; അതിന് ലിംഗ-വചന-വിഭക്തിഭേദമില്ല.നല്ല കുട്ടി · നല്ല കുട്ടികൾ · നല്ല കുട്ടിയെ — ഭേദകം മാറുന്നില്ല.A qualifier (bhēdakam) stands before its noun and never changes for gender, number or case.
- തനിച്ചു നിൽക്കാതെ മറ്റു പദങ്ങളോടു ചേർന്നു നിന്ന് അർത്ഥം കൂട്ടുന്ന പദങ്ങളാണ് നിപാതങ്ങൾ.ഉം, ഓ, ഏ, തന്നെ, മാത്രം, പോലും, എങ്കിലും; അവൻ പോലും വന്നില്ല.Particles have no life of their own; they lean on other words and add shades of meaning.
- നാമത്തിനു പിന്നിൽ വന്ന് സ്ഥല-കാല-സംബന്ധങ്ങൾ കാണിക്കുന്ന പദങ്ങളാണ് ഗതികൾ; അവ ഒരു വിഭക്തിയെ ആശ്രയിച്ചാണ് നിൽക്കുക.അവന്റെ കൂടെ; എനിക്ക് വേണ്ടി; ഊണിനു ശേഷം; മേശയുടെ മുകളിൽ; വീടിനു മുമ്പിൽ.Postpositions follow the noun and each governs a particular case: avanṟe kūṭe, 'with him'.
വാക്യപ്രകരണം
- മലയാളവാക്യത്തിൽ കർത്താവ് ആദ്യവും കർമ്മം നടുവിലും ക്രിയ ഒടുവിലുമാണ് നിൽക്കുക; വിഭക്തിപ്രത്യയങ്ങൾ ഉള്ളതുകൊണ്ട് ക്രമം അയവുള്ളതാണെങ്കിലും ക്രിയ എപ്പോഴും അവസാനം വരും.ഞാൻ പുസ്തകം വായിച്ചു; പുസ്തകം ഞാൻ വായിച്ചു (ഊന്നൽ മാറുന്നു, അർത്ഥം മാറുന്നില്ല).Word order is subject–object–verb. Case endings let you move things around for emphasis, but the verb stays at the end.
- വിശേഷണം എപ്പോഴും വിശേഷ്യത്തിനു മുമ്പിൽ വരുന്നു; ഉപവാക്യങ്ങളും പ്രധാനവാക്യത്തിനു മുമ്പിലാണ്.വലിയ വീട്; ഞാൻ വാങ്ങിയ പുസ്തകം; മഴ പെയ്തതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾ പോയില്ല.Everything that modifies comes first: adjectives, relative clauses and subordinate clauses all precede what they attach to.
- നാമം വിധേയമാകുന്ന വാക്യങ്ങളിൽ ആണ് എന്ന രൂപം വിധേയപദത്തോടു ചേർന്നു നിൽക്കുന്നു.ഇത് എന്റെ വീടാണ്; അവൻ അധ്യാപകനാണ്; അത് ശരിയാണ്.The copula āṇu attaches to the predicate word itself: itu enṟe vīṭāṇu, 'this is my house'.
- ആണ് എന്നതിന്റെ നിഷേധം അല്ല ആണ്; ഇത് ക്രിയാനിഷേധമായ ഇല്ല എന്നതിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്.ഇത് എന്റെ വീടല്ല; അവൾ അധ്യാപികയല്ല. (എന്നാൽ അവൾ വന്നില്ല.)Alla negates 'is'; illa negates a verb. Keep them apart.
- ഉണ്ട്, ഇല്ല എന്നിവകൊണ്ടാണ് സത്തയും ഉടമസ്ഥതയും പറയുന്നത്; ഉടമസ്ഥൻ ഉദ്ദേശികാവിഭക്തിയിൽ നിൽക്കുന്നു.എനിക്ക് ഒരു കാർ ഉണ്ട്; അവന് പണമില്ല; വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ല.Possession is 'to me there is': enikku oru kār uṇṭu, 'I have a car'.
- ചോദ്യങ്ങൾ -ഓ എന്ന നിപാതംകൊണ്ടോ ചോദ്യപദംകൊണ്ടോ ഉണ്ടാക്കുന്നു; ചോദ്യപദം അതിന്റെ സ്വാഭാവികസ്ഥാനത്തുതന്നെ നിൽക്കും.അവൻ വരുമോ?; ആര് വന്നു?; നീ എവിടെ പോകുന്നു?; ഇത് എന്താണ്?Add -ō for a yes-no question, or use a question word — which stays where the answer would stand.
- പരോക്ഷകഥനത്തിൽ പറഞ്ഞ വാക്യത്തിനു ശേഷം എന്ന് എന്ന നിപാതം ചേർത്ത് പറയുക, കരുതുക തുടങ്ങിയ ക്രിയകളോട് ഘടിപ്പിക്കുന്നു.‘ഞാൻ വരാം’ എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു; അവൻ വരും എന്ന് ഞാൻ കരുതി.The quotative ennu closes off reported speech and links it to verbs of saying and thinking.
- ഒരു വാക്യത്തിൽ പൂർണ്ണക്രിയ ഒന്നു മാത്രമേ വരൂ, അതും ഒടുവിൽ; മറ്റെല്ലാ ക്രിയകളും എച്ചരൂപത്തിൽ നിൽക്കണം.അവൻ എഴുന്നേറ്റ്, കുളിച്ച്, ഭക്ഷണം കഴിച്ച് സ്കൂളിൽ പോയി.Only one finite verb per sentence, right at the end; every other verb becomes a participle.
- രണ്ടു പദങ്ങളെ ചേർക്കാൻ ഇരുവയോടും -ഉം ചേർക്കുന്നു; തിരഞ്ഞെടുപ്പു കാണിക്കാൻ -ഓ ചേർക്കുന്നു.രാമനും സീതയും വന്നു; ചായയോ കാപ്പിയോ വേണം.'And' is -um on both items; 'or' is -ō on both: rāmanuṃ sītayuṃ, 'Rama and Sita'.
- കർമ്മണിപ്രയോഗം ധാതുവിനോട് -പ്പെടുക ചേർത്താണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്; ഇത് മുഖ്യമായും ഗ്രന്ഥഭാഷയിലാണ്, സംസാരഭാഷ കർത്തരിപ്രയോഗമാണ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.കേരളപാണിനീയം 1896-ൽ എഴുതപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ പറയപ്പെടുന്നു.The passive uses -peṭuka, but it belongs to formal writing; spoken Malayalam keeps the active.
- ഊന്നൽ കൊടുക്കാൻ തന്നെ, മാത്രം, പോലും എന്നീ നിപാതങ്ങൾ ഊന്നേണ്ട പദത്തിനു തൊട്ടുപിന്നിൽ ചേർക്കുന്നു.അവൻ തന്നെ പറഞ്ഞു; ഞാൻ മാത്രം പോയി; അവൻ പോലും വന്നില്ല.Emphasis particles sit right after the word they emphasise: avaṉ tanne paṟaññu, 'he himself said it'.
- മലയാളത്തിന് ഗ്രന്ഥഭാഷയും സംസാരഭാഷയും വേറെവേറെയുണ്ട്; തിരുവിതാംകൂർ, കൊച്ചി, മലബാർ എന്നിങ്ങനെ പ്രാദേശികഭേദങ്ങളുമുണ്ട്.എഴുത്ത്: ഇത് എന്താണ്? — സംസാരം: ഇതെന്താ?Written and spoken Malayalam differ noticeably, and there are clear regional dialects as well.
- പതിന്നാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ലീലാതിലകം മണിപ്രവാളത്തെ ‘ഭാഷാസംസ്കൃതയോഗോ മണിപ്രവാളം’ എന്നു നിർവചിക്കുന്നു — ഭാഷയും സംസ്കൃതവും ചേരുന്നതാണ് മണിപ്രവാളം.മണി (ചുവന്ന കല്ല്) = ഭാഷ; പ്രവാളം (പവിഴം) = സംസ്കൃതം; രണ്ടും ഒരു മാലയിൽ കോർത്തപോലെ.The 14th-century Līlātilakam defines Maṇipravāḷam as 'the union of the language with Sanskrit' — rubies and coral strung on one thread.
- മലയാളകവിതയുടെ വൃത്തങ്ങളിൽ കേക, കാകളി, മഞ്ജരി, നതോന്നത തുടങ്ങിയ ഭാഷാവൃത്തങ്ങളും സംസ്കൃതവൃത്തങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു; ദ്വിതീയാക്ഷരപ്രാസമാണ് ഏറ്റവും സാധാരണമായ പ്രാസം.എ. ആർ. രാജരാജവർമ്മയുടെ വൃത്തമഞ്ജരിയാണ് മലയാളഛന്ദശ്ശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രമാണഗ്രന്ഥം.Malayalam verse uses both native metres (kēka, kākaḷi, mañjari) and Sanskrit ones; the standard handbook is A. R. Rajaraja Varma's Vṛttamañjari.
- കേരളപാണിനീയത്തിലെ നിയമങ്ങളും ജീവിക്കുന്ന ഭാഷയിലെ പ്രയോഗവും ഒരുപോലെ മാനിക്കുന്നതാണ് നല്ല മലയാളശൈലി.വ്യാകരണവും പ്രയോഗവും ചേരുമ്പോഴാണ് ഭാഷ തെളിയുന്നത്.Good Malayalam respects both the rules of the Kēraḷapāṇinīyam and the living usage around you.