കേരളപാണിനീയം
The Kēraḷapāṇinīyam

എ. ആർ. രാജരാജവർമ (1863-1918) തിരുവനന്തപുരത്ത് അധ്യാപകനായിരുന്നു. സംസ്കൃതവും മലയാളവും ഇംഗ്ലീഷും ഒരുപോലെ അറിയാമായിരുന്ന അദ്ദേഹം ഒരു ചോദ്യമാണ് ഏറ്റെടുത്തത്: സംസ്കൃതത്തിനു പാണിനിയുടെ വ്യാകരണം ഉള്ളതുപോലെ മലയാളത്തിന് ഒരു വ്യാകരണം ഉണ്ടാക്കാമോ? ആ ശ്രമത്തിന്റെ ഫലമാണ് 1896-ൽ പുറത്തുവന്ന കേരളപാണിനീയം. പുസ്തകത്തിന്റെ പേരു തന്നെ ആ ബന്ധം പറയുന്നു, ഗ്രന്ഥകാരനെ നാട് കേരളപാണിനി എന്നു വിളിച്ചു.

A. R. Rajarajavarma (1863-1918) taught at Thiruvananthapuram. He knew Sanskrit, Malayalam and English equally well, and he took on one question: Sanskrit has Pāṇini's grammar — could Malayalam have one of its own? The answer was കേരളപാണിനീയം, published in 1896. The title says the debt out loud, and Kerala returned the compliment by calling its author കേരളപാണിനി, the Pāṇini of Kerala.

വ്യാകരണം മാത്രമല്ല അദ്ദേഹം എഴുതിയത്. അലങ്കാരശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഭാഷാഭൂഷണം, വൃത്തത്തെക്കുറിച്ച് വൃത്തമഞ്ജരി, കാളിദാസന്റെ ശാകുന്തളത്തിന്റെ പരിഭാഷയായ മലയാളശാകുന്തളം — ഇവയെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റേതാണ്. 1917-ൽ കേരളപാണിനീയത്തിന്റെ പരിഷ്കരിച്ച രണ്ടാം പതിപ്പ് ഇറങ്ങി; ഇന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നത് ആ പതിപ്പാണ്.

Grammar was not his only book. ഭാഷാഭൂഷണം treats poetics, വൃത്തമഞ്ജരി treats metre, and മലയാളശാകുന്തളം is his Malayalam rendering of Kālidāsa's play. A thoroughly revised second edition of കേരളപാണിനീയം appeared in 1917, and that is the edition Kerala has studied ever since.

ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ ഘടന ശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പതിവുരീതിയിലാണ്. ആദ്യം പീഠിക — ഭാഷ എവിടെനിന്നു വന്നു, തമിഴിൽനിന്ന് എങ്ങനെ വേർപിരിഞ്ഞു എന്നു വിവരിക്കുന്ന ആമുഖഭാഗം. പിന്നെ അധ്യായങ്ങൾ, ഓരോ അധ്യായത്തിലും വിഷയമനുസരിച്ചു പ്രകരണങ്ങൾ. നിയമങ്ങൾ പദ്യരൂപത്തിലുള്ള കാരികകളായി പറയുന്നു; ഓരോ കാരികയ്ക്കും ഗ്രന്ഥകാരന്റെ തന്നെ ഗദ്യവ്യാഖ്യാനമുണ്ട്. ചുരുക്കിപ്പറയുക, പിന്നെ വിശദീകരിക്കുക — അതാണ് രീതി.

The book is laid out the way a śāstra is. First comes the പീഠിക, an introduction on where the language came from and how it parted from Tamil. Then come the അധ്യായങ്ങൾ, each divided by subject into പ്രകരണങ്ങൾ. The rules themselves are given as കാരികകൾ, compact verse statements, and each carries the author's own prose explanation underneath. State it tightly, then open it out: that is the method.

വിഷയങ്ങളുടെ ക്രമം ശ്രദ്ധിക്കുക: ആദ്യം അക്ഷരവും സന്ധിയും, പിന്നെ നാമവും വിഭക്തിയും, പിന്നെ ക്രിയ, പിന്നെ സമാസവും തദ്ധിതവും, ഒടുവിൽ വാക്യം. ചെറുതിൽനിന്നു വലുതിലേക്ക് — ശബ്ദത്തിൽനിന്നു വാക്യത്തിലേക്ക്. നമ്മുടെ എട്ടു മുതൽ പന്ത്രണ്ടു വരെയുള്ള ലെവലുകൾ ഈ ക്രമം തന്നെ പിന്തുടരുന്നു. അതായത്, ഇനി വരുന്ന ഓരോ ലെവലും കേരളപാണിനീയത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗമാണ്.

Notice the order of subjects: letters and sandhi first, then nouns and cases, then verbs, then compounds and derived words, and sentences last. Small to large, sound to sentence. Levels 8 to 12 of this course follow exactly that order — each level ahead of you is a stretch of the Kēraḷapāṇinīyam.

പീഠികയിലെ ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ഭാഗം, മലയാളം തമിഴിൽനിന്നു വേറിട്ടുപോയ വഴികൾ വിവരിക്കുന്ന ആറു നയങ്ങളാണ്. അവയിൽ അനുനാസികാതിപ്രസരം, താലവ്യാദേശം, സ്വരസംവരണം എന്നിവ ശബ്ദമാറ്റങ്ങളാണ്. നാലാമത്തേത് നിങ്ങൾക്കു നന്നായി അറിയാം — പുരുഷഭേദനിരാസം.

The most famous pages of the പീഠിക set out six നയങ്ങൾ, six tendencies by which Malayalam drew away from Tamil. Three of them — അനുനാസികാതിപ്രസരം, താലവ്യാദേശം, സ്വരസംവരണം — are changes in sound. One of them you already know in your bones: പുരുഷഭേദനിരാസം.

ഇതിന് ഒരു ഫലമുണ്ട്. ക്രിയ കർത്താവിനെക്കുറിച്ച് ഒന്നും പറയാത്തതുകൊണ്ട് മലയാളത്തിൽ കർത്താവിനെ സാധാരണ പറഞ്ഞേ പറ്റൂ. 'പോയി' എന്നു മാത്രം പറഞ്ഞാൽ ആരു പോയി എന്ന് അറിയില്ല. പകരം കിട്ടുന്ന സമ്മാനം വലുതാണ്: ഒരു കാലത്തിന് ഒരു രൂപം, പഠിക്കാൻ പട്ടികകളില്ല.

This has a consequence you have been living with since Level 1. Because the verb says nothing about the subject, Malayalam normally states the subject. Say only പോയി and nobody knows who left. The compensation is generous: one form per tense, and no conjugation tables to memorise — ever.

ഒരു ക്രിയ എടുക്കുക — ഉദാഹരണത്തിന് 'വന്നു'. ഞാൻ, നീ, അവൻ, അവൾ, അത്, ഞങ്ങൾ, അവർ എന്നീ ഏഴു കർത്താക്കളോടും ചേർത്ത് ഏഴു വാക്യം ഉറക്കെ പറയുക. ക്രിയ ഒരിക്കൽപ്പോലും മാറുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പിക്കുക — ഇനി വരുന്ന ലെവൽ പത്ത് ഈ ഒറ്റ വസ്തുതയുടെ വിശദീകരണമാണ്.

Take one verb, say വന്നു, and say seven sentences aloud with ഞാൻ, നീ, അവൻ, അവൾ, അത്, ഞങ്ങൾ, അവർ. Confirm with your own ear that the verb never moves. Level 10 is, in a sense, one long explanation of that single fact.