വ്യാകരണ പദാവലി
The words grammar uses

ആറു ലെവലിലൂടെ നിങ്ങൾ ഭാഷ ഉപയോഗിച്ചു പഠിച്ചു. ഇനി അതേ ഭാഷയെക്കുറിച്ചു പറയാൻ പോകുന്നു — അതിനു വേറൊരു കൂട്ടം വാക്കുകൾ വേണം. പാചകം അറിയുന്നതും പാചകക്കുറിപ്പ് എഴുതുന്നതും രണ്ടു കാര്യമാണല്ലോ; കുറിപ്പെഴുതാൻ അളവുകളുടെ പേരുകൾ വേണം. വ്യാകരണത്തിന്റെ പദാവലി അതുപോലെയാണ്. ഭാഗ്യത്തിന് അതു ചെറുതാണ്, ഒരിക്കൽ പഠിച്ചാൽ എല്ലാ പാഠത്തിലും ഒരേ അർഥത്തിൽ വരും.

For six levels you learned the language by using it. From here on you will also talk about it, and that needs a second set of words. Knowing how to cook and writing down a recipe are two different skills; the recipe needs names for the measures. Grammar's vocabulary is that set of names. Happily it is small, and once learned each term keeps exactly the same sense in every lesson.

ഒരു വ്യാകരണനിയമത്തിനു സാധാരണ മൂന്നു ഭാഗമുണ്ട്. ഒന്ന്, നിർവചനം — നിയമം എന്തു പറയുന്നു എന്ന്, കഴിയുന്നത്ര ചുരുക്കി. രണ്ട്, ഉദാഹരണം — ആ നിയമം പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു യഥാർഥ വാക്കോ വാക്യമോ. മൂന്ന്, വർഗീകരണം — ഈ സാധനത്തിന് എത്ര തരമുണ്ട് എന്ന്. ഒരു നിയമം വായിക്കുമ്പോൾ ഈ മൂന്നും തിരഞ്ഞുപിടിക്കുക; മൂന്നും കിട്ടിയാൽ നിയമം മനസ്സിലായി.

A grammatical rule usually has three parts. നിർവചനം, the definition — what the rule claims, as tightly as it can be put. ഉദാഹരണം, the example — a real word or sentence in which the rule is at work. വർഗീകരണം, the classification — how many kinds of this thing there are. When you meet a rule, hunt for all three. Find them and you have understood it.

മുകളിലെ സൂത്രം ഒന്നു പിരിച്ചുനോക്കൂ. ആദ്യവാക്യം നിർവചനമാണ്. 'അവൻ വന്നില്ല', 'ഇത് പുസ്തകം അല്ല' എന്നിവ ഉദാഹരണങ്ങൾ. 'നിഷേധപദങ്ങൾ നാല്' എന്നതു വർഗീകരണം. ഇതേ മൂന്നു ഭാഗങ്ങൾ ഇനിയുള്ള ഓരോ പാഠത്തിലും ആവർത്തിക്കും — സന്ധിയിലും, വിഭക്തിയിലും, ക്രിയയിലും.

Take the sūtra above apart. The first sentence is the നിർവചനം. അവൻ വന്നില്ല and ഇത് പുസ്തകം അല്ല are the ഉദാഹരണങ്ങൾ. 'There are four negatives' is the വർഗീകരണം. Those same three parts will come round again in every lesson ahead — in sandhi, in the cases, in the verb.

രണ്ടു വാക്കുകൾകൂടി. പ്രകരണം എന്നാൽ ഒരു ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഒരു വിഷയം മാത്രം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ഭാഗം: സന്ധിയെക്കുറിച്ചുള്ളതു സന്ധിപ്രകരണം, നാമത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതു നാമപ്രകരണം. പരിഭാഷ എന്നാൽ ഒരു ഭാഷയിലെ വാക്കിനു മറ്റൊരു ഭാഷയിൽ കൊടുക്കുന്ന രൂപം. ഈ പാഠങ്ങളിൽ ഓരോ പദത്തിനും ഇംഗ്ലീഷ് പരിഭാഷ ചേർത്തിട്ടുണ്ട് — പക്ഷേ പരിഭാഷ ഒരു സൂചന മാത്രമാണ്, നിർവചനമല്ല.

Two more words. A പ്രകരണം is the stretch of a treatise that handles one topic: the section on sandhi is the സന്ധിപ്രകരണം, the section on nouns the നാമപ്രകരണം. A പരിഭാഷ is the rendering of a term into another language. Every term in these lessons is given with an English പരിഭാഷ — but treat it as a signpost, not as the definition. The definition is the Malayalam sentence.

ഒരു മുന്നറിയിപ്പ്: സാധാരണ സംസാരത്തിലെ അർഥവും വ്യാകരണത്തിലെ അർഥവും എപ്പോഴും ഒന്നല്ല. 'പദം' ദിവസേന 'വാക്ക്' എന്നാണ്; വ്യാകരണത്തിൽ അതു വാക്യത്തിൽ ഉപയോഗിക്കാൻ പാകത്തിൽ രൂപം തികഞ്ഞ വാക്കാണ്. 'ശബ്ദം' ദിവസേന 'ഒച്ച'; വ്യാകരണത്തിൽ അതു വാക്കുതന്നെ. ശാസ്ത്രത്തിനുള്ളിൽ ഓരോ വാക്കിനും ഒരൊറ്റ അർഥമേ ഉള്ളൂ — അതാണ് അതിന്റെ ബലം.

A caution. A word's everyday sense and its technical sense need not agree. പദം in daily speech is just 'word'; in grammar it is a word whose form is complete and ready to stand in a sentence. ശബ്ദം in daily speech is 'sound, noise'; in grammar it means the word itself. Inside a śāstra each term is allowed exactly one meaning, and that discipline is what makes the rules sharp.

ഇനിയുള്ള ഓരോ പാഠത്തിനും ഒരേ ഘടനയാണ്: ആദ്യം ഓർക്കുക — നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾത്തന്നെ പറയുന്ന ഒരു വാക്യം; പിന്നെ സൂത്രങ്ങൾ — ആ വാക്യത്തിനുള്ളിലെ നിയമം; പിന്നെ പടിപടിയായി — രൂപം എങ്ങനെ ഉണ്ടായി എന്ന്; ഒടുവിൽ അഭ്യാസം. പുതിയതൊന്നും പഠിക്കുകയല്ല; അറിയാവുന്നതിനു പേരു കൊടുക്കുകയാണ്.

Every lesson from here follows one shape: ഓർക്കുക, a sentence you already say; സൂത്രങ്ങൾ, the rule hiding inside it; പടിപടിയായി, the form built up step by step; and അഭ്യാസം. You are not learning new language. You are giving names to what you already do.

നിങ്ങൾക്ക് ഉറപ്പായി അറിയാവുന്ന ഒരു കാര്യം എടുക്കുക — ഉദാഹരണത്തിന് ഭാവികാലം. അതിന് ഒരു നിർവചനം ഒറ്റവാക്യത്തിൽ എഴുതുക, രണ്ട് ഉദാഹരണം ചേർക്കുക, എന്നിട്ട് എത്ര തരമുണ്ടെന്നു പറയുക. ഇത്രയും ചെയ്താൽ നിങ്ങൾ ആദ്യത്തെ സൂത്രം എഴുതിക്കഴിഞ്ഞു.

Take something you are already sure of — the future tense, say. Write a one-sentence നിർവചനം for it, add two ഉദാഹരണങ്ങൾ, and finish with a വർഗീകരണം. Do that and you have written your first sūtra. Keep it: in Level 10 you can check it against the real one.