പഴയ ലിപി, പുതിയ ലിപി
Old script, new script

ഇന്നു നിങ്ങൾ കാണുന്ന മലയാള അക്ഷരങ്ങൾക്കു പിന്നിൽ ഒരു നീണ്ട കഥയുണ്ട്. അച്ചടി വരുന്നതിനു മുൻപ് പുസ്തകം എന്നാൽ ഓലയായിരുന്നു. പനയോല ഉണക്കി, ഒരേ വലുപ്പത്തിൽ മുറിച്ച്, എഴുത്താണി എന്ന ഇരുമ്പുമുന കൊണ്ട് അക്ഷരം കോറിയിടും; പിന്നെ കരി തേച്ചു തുടച്ചാൽ കോറിയ വരകളിൽ മഷി പിടിച്ച് അക്ഷരം തെളിയും. ഓലയിൽ നേരെ നീണ്ട വര വലിച്ചാൽ ഓല കീറിപ്പോകും — അതുകൊണ്ട് അക്ഷരങ്ങൾ ഉരുണ്ടു. ആ ഉരുണ്ട പഴയ ലിപിക്കു വട്ടെഴുത്ത് എന്നാണു പേര്.

The letters on this page have a long story behind them. Before printing, a book meant a palm leaf. Leaves were dried, cut to size, and scratched with an iron stylus — the എഴുത്താണി. Rubbing soot over the leaf and wiping it off left the scratched lines dark, and the writing appeared. Drag a long straight line across a palm leaf and the leaf splits; so the letters stayed round. That old rounded script is called വട്ടെഴുത്ത്, literally 'round writing'.

കേരളത്തിൽ രണ്ടു ലിപിപാരമ്പര്യം ഒരുമിച്ചു നിലനിന്നിരുന്നു. ഒന്ന്, വട്ടെഴുത്ത് — പഴയ ശിലാശാസനങ്ങളും ആധാരങ്ങളും കണക്കുകളും എഴുതിയ നാടൻ ലിപി. രണ്ട്, ഗ്രന്ഥലിപി — സംസ്കൃതഗ്രന്ഥങ്ങൾ എഴുതാൻ ഉപയോഗിച്ച ലിപി. ഭാഷയിൽ സംസ്കൃതപദങ്ങൾ ഏറിവന്നപ്പോൾ വട്ടെഴുത്തിലെ അക്ഷരങ്ങൾ പോരാതെ വന്നു; അതിൽ മഹാപ്രാണങ്ങൾക്കും ചില വ്യഞ്ജനങ്ങൾക്കും അക്ഷരമില്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ ഗ്രന്ഥലിപിയിൽനിന്നു വളർന്നുവന്നതാണ് ഇന്നത്തെ മലയാളലിപി.

Two writing traditions lived side by side in Kerala. വട്ടെഴുത്ത് was the everyday script of stone inscriptions, deeds and accounts. ഗ്രന്ഥലിപി (the Grantha script) was the script used for Sanskrit texts. As Malayalam took in more and more Sanskrit words, വട്ടെഴുത്ത് ran short of letters — it had no signs for the aspirates and several other consonants. So the modern Malayalam alphabet grew out of the Grantha side of the family, and വട്ടെഴുത്ത് slowly fell out of use.

അച്ചടി ഭാഷയെ മാറ്റിമറിച്ചു. മലയാള അച്ചുകൾ ഉപയോഗിച്ച് അച്ചടിച്ച ആദ്യ പുസ്തകം സംക്ഷേപവേദാർഥം ആണ് — 1772-ൽ റോമിൽ. കേരളത്തിൽ അച്ചടി ഉറച്ചത് പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കോട്ടയത്താണ്; അവിടെ ബെഞ്ചമിൻ ബെയ്ലി മലയാള അച്ചു വാർത്തു, നിഘണ്ടുവും ഉണ്ടാക്കി. കൈയെഴുത്തിൽ ഓരോ എഴുത്തുകാരനും സ്വന്തം രീതിയുണ്ടായിരുന്നു; അച്ചു വാർത്തതോടെ അക്ഷരങ്ങളുടെ രൂപം ഒന്നായി ഉറച്ചു.

Printing changed everything. The first book printed in Malayalam types was സംക്ഷേപവേദാർഥം, produced in Rome in 1772. Printing took root inside Kerala in the nineteenth century at Kottayam, where Benjamin Bailey cast Malayalam type and compiled a dictionary. In handwriting every scribe had a personal style; once letters were cut in metal, one shape per letter became the standard everyone copied.

1971-ൽ കേരള സർക്കാർ ഒരു ലിപിപരിഷ്കരണം നടപ്പാക്കി. ലക്ഷ്യം ലളിതമായിരുന്നു: ടൈപ്പ്റൈറ്ററിലും അച്ചടിയിലും വേണ്ടിവരുന്ന അച്ചുകളുടെ എണ്ണം കുറയ്ക്കുക. രണ്ടു മാറ്റമാണ് പ്രധാനം. ഒന്ന്, വ്യഞ്ജനത്തോടു ചേർന്നു കിടന്ന ഉ, ഊ, ഋ ചിഹ്നങ്ങൾ വേർപെടുത്തി അക്ഷരത്തിനു പിന്നിൽ പ്രത്യേകം എഴുതി. രണ്ട്, കൂട്ടക്ഷരങ്ങളുടെ എണ്ണം കുറച്ചു; പലതും ചന്ദ്രക്കല ഉപയോഗിച്ചു പിരിച്ചെഴുതി. ഇതാണ് പുതിയ ലിപി.

In 1971 the Government of Kerala brought in a script reform. The aim was practical: cut down the number of separate types a printer or a typewriter needed. Two changes matter most. First, the ു, ൂ and ൃ signs, which used to be fused into the consonant's own shape, were detached and written after it. Second, the number of conjunct letters was reduced, many of them written out with a ചന്ദ്രക്കല instead. That is പുതിയ ലിപി, the new script.

പഴയ ലിപി തെറ്റല്ല. പഴയ പുസ്തകങ്ങളിൽ അതു കാണാം, പുതിയ ഫോണ്ടുകളിൽ അതു തിരിച്ചുവരുന്നുമുണ്ട്. ഒരേ വാക്കിന്റെ രണ്ടു രൂപങ്ങൾ കണ്ടാൽ പേടിക്കേണ്ട — അക്ഷരം ഒന്നുതന്നെ, ഉടുപ്പു രണ്ടെന്നു മാത്രം.

The old script is not wrong. You will meet it in older books, and it is coming back in new digital fonts. When the same word turns up in two shapes, do not panic — it is one and the same letter wearing two coats.

ഒരു പഴയ മലയാളപുസ്തകവും ഒരു പുതിയ പത്രവും അടുത്തുവെച്ചു നോക്കുക. കു, കൂ, കൃ എന്നീ അക്ഷരങ്ങൾ രണ്ടിടത്തും എങ്ങനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു എന്നു താരതമ്യം ചെയ്യുക. പിന്നെ നിങ്ങളുടെ പേര് രണ്ടു ലിപിയിലും എഴുതിനോക്കൂ.

Put an old Malayalam book beside a current newspaper and compare how കു, കൂ and കൃ are written in each. Then write your own name in both scripts. If your name has no ു, ൂ or ൃ in it, borrow a friend's — the difference is easiest to see there.